MI PLORIS ĈIUJ MIAJ LARMOJ

9fc2d4a2fc446ced2102da3bf201920e--dandelion-seeds-rose - CopiaMi ploris ĉiuj miaj larmoj.

Mi transiras mian personan inferon.

Miaj ruĝaj okuloj doloras.

Mi ne povas vidi la grizan ĉielon.

Mi ne povas vidi la nigrajn nubojn.

Miaj larmoj ne satigas mian soifanta animon.

En mia dorna mondo kelka malplenaĵo estos mia tombo.

La beleco mortis, la rideto velkis,

La ĝojo foriris kaj neniam revenos.

Mi ploris ĉiuj miaj larmoj.

Mi loĝas en la dezerto de mia propra angoro.

La malvarma vento blovas ĉiam en mia haŭto.

Mi estas nuda, soifanta kaj perdita.

Ĉiuj vojoj estas blokitaj kun dornoj.

Ne estas nenia stelo por gvidi min.

Miaj piedoj sangadas pro la longa marŝo.

La ŝtona planko estas plenita kun dornoj.

Mi marŝas kaj ne alvenas al nenia loko.

Mi marŝas en unu cirklorezono de doloro kaj sufero.

Mi kontuziĝas vane, suferas vane kaj lamentas vane.

La tempo pasis kaj nun mi estas proksima de la fino.

Estas nenia lumo en la fino,

Estas nur unu mankloko ke neniam estas plenigita,

Unu profunda mankloko ke silentigas ĉiujn miajn ĝemojn,

Unu eterna kaj malhela mankloko nomita morto.

Mi ploris ĉiuj miaj larmoj

Kaj nun estas tro malfrue por revi.

Anúncios

SILENTO

2017_2$largeimg13_Monday_2017_132705021Plorantaj infanoj ne plaĉas al mi,

Vekiĝi frue ĉiutage ne plaĉas al mi,

Ankaŭ mi ne ŝatas personojn tiuj,

Kiuj krias kaj plendas pri mia laboro.

Ĉi tiu mondo nur faras bruon en miaj oreloj.

La bruo de la vivo, la marŝado de la tempo,

La lukto per la ĉiutaga pano.

Mi ne estas preta por vivi.

Mi volas loĝi for de tiuj, kiuj min ĉirkaŭas.

Mi ne ŝatas homaron.

Nur la silento plaĉas al mi.

La senfina eterna silento.

La malvarma blanka silento.

La silento de la vera paco.

Nenia sono, nenia vorto,

Nur la trankvileco de la morto,

Nur la sereneco de tiuj, kiuj dormas por ĉiam.

Unu bela loko sen larmoj,

Sen doloroj, sen vivo,

Unu perdita paradizo.

Tio plaĉas al mi.

MALGRAŬ DEZIRI LA MORTON

lua-cheia-nas-nuvens-sobre-o-deserto-62674792Malgraŭ deziri la morton,

Mi estas ankoraŭ vivanta,

Mia horo ankoraŭ ne venis

Kaj mi estas tiel laca de esperi.

Mi atendas la finon de ĉio.

La vivo estas nur la forkuro de la morto.

Naskiĝi, kreski, suferi kaj morti.

Malgraŭ deziri la morton,

Mi estas ankoraŭ ĉi tie

Plorante, kriante, plendante,

Sed neniu helpas al mi.

Mi emis ĉiam ne havi amikojn,

Ne estos neniu por min enfosi

Kaj eble mi putros subĉiela.

Malgraŭ deziri la morton,

Mi estas ankoraŭ spirante,

Malfacile estas vivi sen neniu kialo.

Kiam la problemoj venas, mi volas nur forkuri

Ĉar la morto estas la plej facila solvo.

La mortintaj jam ne ploras plu,

Mi trovos la pacon nur en la tombo.

VIVO MALFACILA

defesa-civil-alerta-para-risco-de-temporal-nesta-sexta-25-g-24092015-104549

Mi estis knabo feliĉa,

Unu ludilo estis sufiĉa

Por farigi min rideti;

Nun ĉiutage mi ploras

Ĉar la memoro doloras,

Nenian lumon mi povas videti.

La suno ĉiutage leviĝas

Kaj ĉiutage mi mortiĝas,

Mi timas flugi kaj fali;

Mia vivo estas malfacila,

Sed suferi ne estas utila,

Do mi devas nun batali.

Venki ne estas nur bela vorto,

Sed granda ago de forto

Kiu faras iun homon grava;

Bedaŭrinde mi komprenas

Ke mia fino baldaŭ venas,

Do mi havas esti brava.