MISO

columpio1

Mi ne scias kion, tio mi volas,

Sed mi scias ke mi ne sukcesos;

Mi ne scias kie mi estas,

Sed mi scias, ke mi estas perdita kaj sola

Kaj mi bezonas baldaŭ morti.

Ĉiuj vojoj gvidas min nenien lokon.

Mi perdis mian esencon. Mi estas malplena.

Mi bezonas lumon, kredon kaj Dion.

Kie estas Dio kiam mi krias kaj suferas?

Kie estas anĝeloj por doni al mi konsilion?

Ĉielo ne respondas. Nur la silento estas la respondo.

Mi ne scias plu preĝi. Mi forgesis ĉiujn preĝojn.

Hodiaŭ mi estas sola.

Morgaŭ mi estos mortinta.

Mia vivo estas nur malespero.

Nenia kredo, nenia amo, nenia feliĉa memoraĵo.

Kion mi faris kun mia vivo?

Mi estas nur unu miso de miaj gepatroj.

Jes, mi estas unu miso.

Mi vivis vane kaj certe mortos vane.

Vivi estas perdo da tempo.

Sed mi ne havas plu tempon ĉar la fino proksimiĝas.

Mi povas vidi la morton kaj ĝi vokas mian nomon.

Nur la morto komprenas min.

Mi ploras ĉiutage ĉar mi suferas ĉiutage.

Mi ne volas plori, mi ne volas esti viktimo de la mondo,

Mi ne volas havi tragikan finon,

Sed mi ne povas ŝanĝi mian sorton.

Hodiaŭ mi estas sola.

Morgaŭ mi estos mortinta.

Mi estas feliĉa nur ene miaj revoj.

Tuta mondo malamas min. Mi ankaŭ malamas min.

Mi ne estas kiu mi volas esti. Mi estas nur un fiasko. Unu miso.

Do mi ne povas vivi plu ĉar mi ne povas venki la mondon.

Mi sentas nun nur malĝojon.

Ne estas estonteco por mi.

Ne estas morgaŭ por mi.

Ne estas helpo, espero, lumo, paco.

Estas nur malhelo kaj larmoj.

Anúncios

LA ŜIPO PEREIS

naufragio

La ŝipo pereis,

Sed mi estas ankoraŭ vivanta,

Ankoraŭ provante savi min,

Do mi naĝas en la malvarma akvo de la maro,

Miaj brakoj estas lacaj, sed mi naĝas senĉese

Ĉar mi volas postvivi kaj havas miajn filojn por revidi,

Mi ne povas morti ĉi tie, mi ne povas morti nun,

Mi bezonas alveni al la strando rapide

Ĉar estas ŝarkoj en la maro.

La ŝipo pereis kaj ĉiuj pasaĝeroj mortis,

Mi estas la sola postvivinto,

Sed mi estas en granda danĝero

Ĉar la maro estas tre granda kaj furioza,

Mi naĝas nesciante la direkton de la strando,

Mi naĝas ĝis lacigi miajn brakojn,

Sed mi ne povas kapitulaci, mi havas projektojn por efektivigi,

La akvo estas malvarma, sed mi naĝas,

Estas ŝarkoj en la maro, sed mi naĝas

Kaj mi naĝos ĝis la lasta momento, ĝis la fino de miaj fortoj,

Mi ne volas morti ĉi tie, ankoraŭ mi havas miajn filojn por revidi,

Ĉu ili estas maltrankvilaj pro mia malapero?

Ĉu ili havas mankon de mi?

La ŝipo pereis, sed mia vivo ankoraŭ ne pereis,

Ankoraŭ mi havas la okazon postvivi kaj esti pli bona persono,

Sed mi bezonas naĝi ĝis la strando,

La nokto estas nigra, sed la steloj povas gvidi min,

Mi naĝas ĝis lacigi miajn brakojn,

Mi naĝas senĉese kaj rapide,

Mi naĝas malespere ĉar estas ankaŭ ŝarkoj en la maro…

MALSATAJ LUPOJ

S36rZFZ8q8-AU86UAAD71MZExf027La nokto venis kaj mi ne povas dormi,

Mi estas perdita en la arbaro,

Mia domo estas tre for kaj mi ne povas trovi mian vojon

La nokto estas nigra kaj estas lupoj proksimaj,

Malsataj lupoj volas manĝi min.

La nokto venis kaj mi ne povas forkuri,

Mia teruro kreskas iom post iom,

Estas nenia lumo por lumigi mian vojon,

Mortintaj steloj en la nigra ĉielo,

Malvarma vento, la timo estas ankaŭ malvarma,

Mia spiro estas anhela kaj malvarma,

Malvarmaj estas miaj manoj,

Mia koro batas rapide,

Estas malsataj lupoj en la arbaro kaj ili volas manĝi min.

La nokto venis kaj kun ĝi venis ankaŭ la danĝero,

Estas danĝero en ĉiuj lokoj,

Sed la vera malamiko estas la timo

Ĉar ĝi ne min permesas lukti,

Mi estas perdita en la arbaro, la malhelo estas nigra

Mia domo estas tre for kaj mi ne povas trovi mian vojon,

Mi grimpis sur arbon por min kaŝi,

Mi ne devas dormi, mi devas vigli la tutan nokton

Ĝis la suno venas por lumigi mian esperon,

Mi ne povas fermi miajn okulojn

Ĉar estas malsataj lupoj kaj ili volas manĝi min.

Ili kuras kaj ĉasas min, ili sentas la odoron de sango kaj timo,

Ili estas proksimaj kaj ili scias, ke mi estas ĉi tie,

Ili volas manĝi mian viandon,

Drinki mian sangon kaj rodi miajn ostojn.

La nokto venis kaj mi estas sola,

La lupoj estas proksimaj kaj mi ne povas forkuri.

 

 

 

 

 

MALRAPIDE

 

silenceLa tempo pasas malrapide,

Mi vivas ene de eterneco de angoro

Esperante fermi miajn okulojn por ĉiam,

Mi volas vidi nenion,

La mondo ne estas paradizo

Kaj personoj ne ŝatas min,

Mi ankaŭ ne ŝatas min,

Mi neniam volis naskiĝi,

Mia vivo estas longa tormento

Ĉar la tempo pasas malrapide,

La nokto neniam foriras,

Mi estas sola kun miaj tristaj pensoj,

Mi ne volas morti plu

Ĉar mi estas jam mortinta,

La vera morto estas la forgeso,

Mi estas mortinta kaj forgesita,

Neniu memoras min ĉar mi malaperis iom post iom

Kiel unu fajrero en ĝia lasta momento,

Restas nur cindro kaj silento

Dum la tempo pasas malrapide.