VIVO MALFACILA

defesa-civil-alerta-para-risco-de-temporal-nesta-sexta-25-g-24092015-104549

Mi estis knabo feliĉa,

Unu ludilo estis sufiĉa

Por farigi min rideti;

Nun ĉiutage mi ploras

Ĉar la memoro doloras,

Nenia lumon mi povas videti.

La suno ĉiutage leviĝas

Kaj ĉiutage mi mortiĝas,

Mi temas flugi kaj fali;

Mia vivo estas malfacila,

Sed suferi ne estas utila,

Do mi devas nun batali.

Venki ne estas nur bela vorto,

Sed granda ago de forto

Ke faras kelkan homo grava;

Bedaŭrinde mi komprenas

Ke mia fino baldaŭ venas,

Do mi havas esti brava.

 

Anúncios

NOVA PERSONO

 

Mi volas esti nova persono

kaj venki miajn terurojn,

sed temas pri venki kaj post penti.

Mi konas min, sed ne scias se konos min,

post kiam mi min aliiĝos.

Eble mi sentiĝos kiel fremdzulo

kiam mi rigardos je la spegulo.

Mi volas esti mia propra amiko,

sed mi ne povas; ĉar ne min amas.

Neniun mi amas, ĉar la amo ne ekzistas.

Mi naskiĝis por suferi kaj iĝi malfeliĉa.

Mi ne volas esti nova persono plu,

sed nun nur volas morti.

La vivo estas kruela kaj miaj larmoj estas salaj,

mi ploras ĉar la doloro estas granda.

Ĉi tio estos mia epitafo:

naskiĝis, kreskis, suferis kaj mortis.

Mi neniam estis feliĉa.

Mi neniam estis amita.

Mi ne min amas.

Mia animo estas pli malhela ol nokto.

Ne estas luno ĉe mia ĉielo.

Ĉiuj steloj mortis.

Mi estas sola ĉar mi volas, ke neniu vidas miajn larmojn.

Mi ne volas plori plu, kaj ne volas vivi plu.

Ĉi tiu estas mia lasta poezaĵo.

 

 

mirror.jpg